Κίνδυνοι κατά την πεζοπορία
Ζώα
Στην Σύρο οι εκδρομείς δεν κινδυνεύουν από άγρια ζώα. Ο πιο συνηθισμένος κίνδυνος προέρχεται από σκυλιά με επιθετικές διαθέσεις που μπορεί να βρεθούν στο δρόμο σας. Σε αυτή την περίπτωση:
1. Αν τρέχατε, σταματήστε. Το τρέξιμο ενισχύει την επιθετική συμπεριφορά του ζώου.
2. Αποφύγετε τις ξαφνικές και απότομες κινήσεις.
3. Μη κοιτάτε το σκυλί κατευθείαν στα μάτια. Ο σκύλος μπορεί να το εκλάβει σαν πρόκληση.
4. Αν το σκυλί ορμήσει εναντίον σας, μείνετε ακίνητοι ή Απομακρυνθείτε αργά με σταθερό βήμα και φωνάξτε του δυνατά «Κάτω!» μερικές φορές. Πολλά σκυλιά γνωρίζουν την εντολή αυτή και πάντα υπάρχει η πιθανότητα να υπακούσει στην εντολή σας και να σταματήσει. Μη σηκώσετε τα χέρια σε αμυντική στάση, γιατί αυτή η κίνηση μπορεί να εξαγριώσει το σκυλί.
5. Να έχετε πάντα μαζί σας ένα χοντρό ραβδί. Προσπαθήστε να απομακρύνετε το ζώο με το ραβδί, στην ανάγκη χτυπήστε το, χωρίς να το τραυματίσετε ή να το σκοτώσετε. Προσέξτε να μη χάσετε την ισορροπία σας και πέσετε, γιατί τότε είστε περισσότερο ευάλωτοι.
6. Μη πλησιάζετε σκυλί που τρώει ή θηλάζει .
Φίδια
Οι οχιές είναι εύκολο να αναγνωριστούν από τα φουσκωμένα «μάγουλα», εξαιτίας των αδένων με δηλητήριο, που δίνουν στο κεφάλι ένα έντονο τριγωνικό σχήμα και από τη χαρακτηριστική γραμμή ζιγκ-ζαγκ στην πλάτη.
«Σε περίπτωση που κάποια οχιά σάς δαγκώσει, επισκεφτείτε την κοντινότερη νοσηλευτική μονάδα, αφού πρώτα δέσετε το σημείο όχι πολύ σφιχτά, λίγο πάνω από το τραύμα. Ο αντιοφικός ορός πρέπει να χορηγείται μόνο από γιατρό και μόνο στην περίπτωση που το δάγκωμα προέρχεται από οχιά και όχι κάποιο άλλο φίδι. Αυτό το καταλαβαίνετε από το σχήμα της πληγής. Αν υπάρχει αποτύπωμα κανονικής σιαγόνας, τότε το φίδι δεν έχει δηλητήριο. Αν η πληγή μοιάζει να έχει εκδορές, τότε πιθανότατα έχει προκληθεί από φίδι με δηλητήριο στα πίσω δόντια. Τέλος, αν υπάρχουν δύο έντονα αποτυπώματα δοντιού, τότε πρόκειται σίγουρα για οχιά και πρέπει να λάβετε εγκαίρως τα μέτρα σας, καθώς το δηλητήριο χρειάζεται (σε υγιή οργανισμό) τέσσερις με έξι ώρες για να αποβεί θανατηφόρο».
Η χάραξη με ξυραφάκι στην πληγή για να φύγει το δηλητήριο δεν ενδείκνυται καθώς μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα δηλαδή να εισχωρήσει περισσότερο δηλητήριο στο αίμα.
Επίσης, το ρούφηγμα του δηλητηρίου από το στόμα πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή εφ’όσον δεν υπάρχουν πληγές στο στόμα του ατόμου που θα προσπαθήσει να απομακρύνει το δηλητήριο.
Έντομα
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το τσίμπημά τους προκαλεί μόνο ενόχληση και δυσφορία. Εάν όμως, έπειτα από κάποιο τσίμπημα μέλισσας, σφήκας, μπούμπουρα, μυρμηγκιού, τσιμπουριού κ.ά. παρουσιαστούν συμπτώματα όπως έντονος τοπικός πόνος, κοκκινίλα, πρήξιμο και φαγούρα, τότε:
• Αφαιρέστε το κεντρί, αν σας έχει τσιμπήσει μέλισσα ή σφήκα.
• Καθαρίστε το σημείο του τσιμπήματος με νερό και σαπούνι.
• Χρησιμοποιήστε αμμωνία από το πρόχειρο φαρμακείο.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην περίπτωση που συμβεί αλλεργικό σοκ. Τα συμπτώματά του είναι:
1. Εκτεταμένο πρήξιμο στο σώμα, στο πρόσωπο, στα χείλη, στη γλώσσα ή στην αναπνευστική οδό (κίνδυνος ασφυξίας).
2. Ζαλάδα και αίσθηση αδυναμίας
3. Δυσκολία αναπνοής
4. Δυσκολία κατάποσης
Η αλλεργική κρίση αντιμετωπίζεται με χορήγηση ένεσης επινεφρίνης (αδρεναλίνης) ή άλλων αντισταμινικών φαρμάκων. Υπάρχουν έτοιμες τέτοιες ενέσεις μιας δόσης. Η ένεση πρέπει να γίνεται υποδορίως, συνήθως στο μπροστινό μέρος του μηρού. Σε μερικές περιπτώσεις ίσως χρειαστούν περισσότερες από μία δόσεις. Προληπτικά μέτρα
• Μην αφήνετε εκτεθειμένα φαγητά ή ποτά.
• Μη φοράτε δυνατά αρώματα ή κολόνιες.
• Μην αφήνετε εκτεθειμένα τα χέρια και τα πόδια σας.
• Αν υπάρχει αλλεργικό ιστορικό, τότε το πρόχειρο φαρμακείο σας θα πρέπει να είναι κατάλληλα εξοπλισμένο, κατόπιν συμβουλής του γιατρού.
• Μην προσπαθείτε να διώξετε με απότομες κινήσεις μέλισσες και σφήκες. Τα έντομα τρομοκρατούνται και θα σας τσιμπήσουν σίγουρα. Απομακρύνετε τα με πολύ απαλές και επίμονες κινήσεις.
ΜΕΛΙΣΣΕΣ- ΣΦΗΚΕΣ Αφαιρούμε πάντα με τσιμπιδάκι το κεντρί. Δεν προσπαθούμε να το απομακρύνουμε ζουλώντας το σημείο με τα νύχια καθώς υπάρχει κίνδυνος να εισχωρήσει πιο βαθιά στο δέρμα. Ο πάγος και οι κρύες κομπρέσες καθώς και τα ειδικά τζελ βοηθούν και σε αυτή την περίπτωση ενώ η χρήση αντιισταμινικού χαπιού μειώνει τα συμπτώματα. Τα υπερευαίσθητα άτομα μπορούν να παρουσιάσουν αναφυλακτικές αντιδράσεις που εκδηλώνονται με υπόταση, έντονη εφίδρωση, δυσκολία στην αναπνοή και μελάνιασμα. Αυτά τα άτομα θα πρέπει να φέρουν μαζί τους τις ειδικές ενέσεις αδρεναλίνης. Επίσης, καλό θα ήταν να φορούν κάποια σήμανση – στο χέρι, στο λαιμό- που να αναφέρει την ευαισθησία τους σε περίπτωση που χάσουν τις αισθήσεις τους.
Σκορπιοί ξηράς.
Εκκρίνουν τοξίνες που προκαλούν ισχυρό πόνο και αλλεργικές αντιδράσεις. Το τσίμπημα του σκορπιού είναι πολύ επώδυνο αλλά ευτυχώς δεν οδηγεί σε επικίνδυνες καταστάσεις. Προκαλεί ερεθισμό του δέρματος και αντιμετωπίζεται με καλό πλύσιμο του δήγματος και γενικά με παρόμοιο τρόπο όπως και ένα τσίμπημα από μια σφήκα
Πώς αντιμετωπίζεται ένα τσίμπημα φιδιού σε σκυλί;
Στις πεζοπορίες στη Σύρο πολλοί φέρνουν μαζί τους το σκυλί τους .Θα πρέπει στις εξόδους μας οι κάτοχοι σκύλων να κουβαλάμε πάντα μαζί μας ένεση κορτιζόνης (solucortef των 500) και μόλις αντιληφθούμε ότι το σκυλί μας έχει τσιμπηθεί από φίδι την κάνουμε αμέσως. Στη συνέχεια και όσο πιο γρήγορα γίνεται πρέπει να επισκεφτούμε κτηνίατρο γιατί δεν ξέρουμε τι είδους φίδι τσίμπησε το σκυλί και τι είδους αντιμετώπιση χρειάζεται. Όπως ξέρουμε όλοι, υπάρχουν φίδια που δεν είναι δηλητηριώδη και το τσίμπημα τους απλά προκαλεί τοπικό πρήξιμο και πόνο αλλά υπάρχουν και φίδια (όπως η οχιά) που το τσίμπημα τους είναι θανατηφόρο. Επειδή από μόνοι μας δεν μπορούμε να διαγνώσουμε τι είδους φίδι έχει τσιμπήσει το σκυλί μας (εκτός και αν το δούμε) καλό είναι να επισκεπτόμαστε αμέσως κτηνίατρο, ώστε να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες ανάλογα με την περίπτωση
